زيد بن على ( ع ) را كشتند ، قلبشان خنك نشد ؛ تا اينكه قبرش را شكافته و بدنش را بيرون آورده و سرش را جدا نموده ، و پس از مرگ او را بدار زدند ، و سر او را در وسط منزل انداخته ، زير دست و پا لگدكوب ميشد ، و مرغهاى خانگى مغز او را طعمهء خود قرار داده بودند ! معاويه پسر يزيد و فرزند هند است آيا به صلح امام و تسليم شدن او قناعت مىكند ؟ ! آيا فرزند ابى سفيان به كمتر از كشتن امام حسن قناعت مىكند ؟ ! اگر منظور حقيقى پدر يزيد صلح و تسليم شدن امام ( ع ) بود چرا پس از صلح ، آنحضرت را مسموم ساخت ؟ اگر فرزند هند سلطنت بدون مزاحمت ميخواست چرا بعد از اينكه امپراطور مطلق شد ، على را پس از مرگ لعنت ميكرد ؟ حتما اشتباه شده معاويه و يزيد نظرى به صلح و بيعت گرفتن از حسن و حسين ( ع ) نداشتند هدف اصلى اين پدر و پسر انتقام گرفتن از دين خدا و رسول او بود . اين انتقام بريختن خون حسن و حسين ( ع ) دو گل گلستان رسالت بود . 2 - حفظ اسلام : همه ميدانيم كه معاويه در مكر و خدعه و خباثت و پيش‌بينى حوادث ، سرآمد بر يزيد بود . معاويه ميخواست امام حسن ( ع ) را بكشد ، و زحماتى براى اين كار كشيد ولى ميخواست متهم بقتل نگردد ، و در پيشگاه مردم و تاريخ مسؤل نباشد . ميخواست سوژه‌اى بدست مخالفين خود ندهد ( ولى امام ( ع ) را بقتل برساند ) . معاويه براى اجراء نقشه خود ، عده‌اى از اطرافيان امام ( ع ) را تحريك كرد كه آنحضرت را وادار بجنگ كنند ، و او را مغرور نموده ، در ميدان جنگ خون آنحضرت را بريزند . هنگاميكه امام ( ع ) از اين داستان مطلع شد ، صلح نمود ؛ تا نقشه آنان را نقش بر آب كند : زيرا اگر امام ( ع ) عازم جنگ شده و جنگ مينمود ؛ خود و اهل بيتش كشته ميشدند ، و ياوران حقيقى او بدست لشكر خود كه براى مبارزه با معاويه تهيه ديده بود نابود ميگرديدند و هدف معاويه تأمين ميگرديد ( و از اسلام ديگر خبرى نميماند ) 3 - ندادن سوژه : اگر امام حسن ( ع ) را خيانتكاران لشكرش ميكشتند ، معاويه مسئوليتى نداشت و آن لكه‌اى كه بدامن يزيد نشست بدامن معاويه نمىنشست . بلكه اگر امام حسن ( ع ) بدست خيانتكاران لشكرش كشته ميشد معاويه بخونخواهى امام حسن ( ع ) همانند خونخواهى عثمان قيام ميكرد و قاتل او را